ببخشید واسه این غیبت موقت

کاره دیگه

کاریش نمیشه کرد

نظرتونو به مطلب جدید جلب می کنم:

توی هر کاری فقط خدارو بخواین و فقط از اون طلب یاری کنید.

ژارتی بازی به نظر من مزخرفه.

بهتر بگم شرکه.

چون از خدا کمک نمیخواین از بندش میخواین

اون خیلی بزرگه.

همه چیو از خدا بخواین.

ولی یکسری چیزام که البته و صد البته برا خودمونه بهش بدین.

مثلا به خدا قول بدین که نمازاتونو تا حد امکان اول وقت بخونین که در عوضش اونیرو که میخواین بدست بیارین

به عظمتش قسم شدنیه

اگه اونو داشته باشین همه چی دارین قول میدم

روش فکر کنین

دوستون دارم

فقط روشنفکرارو میگم

دیدم وقتشه از دو دوست عزیز و روشنفکر قدردانی کنم

یکی عاطفه جان(از وبلاگ من+لبخند=خداوند که در پیوندهای وبلاگ هست)که شخصی بسیار فهمیده است که به اعتقاد من واقعآ از سنش بزرگتره و همه چیز رو خیلی خوب و زود میفهمه.

از ایشان به خاطر سر زدن های مداوم به وبلاگم تشکر میکنم.به جرأت قسم میخورم که نظرات ایشان برای ادامه ی کار من یک محرک قوی بوده و من اگر هنوز هستم به خاطر ایشان و امثال ایشانه.

دوست خوب دیگر من سپیده خانم هست(از وبلاگ ورود آقایان ممنوع). از نظرات ایشان هم واقعآ ممنونم.امیدوارم که بتونیم برای هم مفید باشیم و به هم کمک کنیم.

هم پاسخ اورا می دهم و هم اگر ابهامی دارید بر طرف می کنم.

ایشان گفتند که تنها راه عبادت و راز و نیاز نماز نیست.

خدا فقط رو به قبله نیست.

دقیقا همینطور است.

طبق گفته های ایشان خدا در قلب ماست.

آری خدا در دل ماست.

اما در نوشته ی من وضو نماد پاکیست.زیرا دستور خداست که وقتی با او سخن میگوییم وضو بگیریم.

نماز نماد توجه درونی و سخن گفتن با خداست اما با حضور تمام.

شعر موسی و شبان گویای تمام و کمال این است که خدا سخن همه را میشنود و لبیک می گوید.

یه مدت نبودم.

گرفتاری خیر.

میخندین؟

بابا کی خواست زن بگیره؟

هر خیریکه اون خیر نیست.

مع الوصف سعی میکنم همیشه باشم.

آخه اگه بخوام تند تند مطلب بزنم میشه.مطلب زیاده.

ولی یه وقتایی نوشته های قشنگی به ذهنم میاد که سعی میکنم اونارو بنویسم که در شأن خوانندگان وبلاگم باشه.

دوست دارم.

چون وقتی داری اینجارو میخونی یعنی خطهای قبلی هم خوندی.

پس از خط اول فهمیدیش.

پس روشنفکری و من دوست دارم.

از دنیا؟

از مردمش؟

از چه چیزش؟

چرا وقتی دلت گرفته می ریه آهنگ گوش میدی؟

چرا میری پارک؟

فکر میکنی شادت میکنه؟

سخت در اشتباهی.

یه چیز بهتر واسه درمانت دارم.

آخه اون کارا مثله اینه که بخوای بیماری صعب العلاجتو با مسکن خوب کنی.

به خودش قسم نمیشه.

برو وضو بگیر.

۲ رکعت نماز بخون.

دستاتو ببر آسمون.

ازش بخواه.

بهت میده.

اون خیلی بزرگه.

یادت نره:

ذکر خدا آرامبخش دلهاست

خداوند کسیست که به هرجه بگوید باش می شود.

پس با او باشیم تا برایمان بگوید باش تا بشود. 

نه نکرده ای!!!

منظورم نگاه مادی نیست.

شب چهارده به ماه نگاه کن.

چهره ای نورانی.

با دقت بیشتری نگاه کن.

آری غمی در چهره اش نهفته.

نگران انسان است.

زمین را با تمام گنه کاران می بیند.

با من میبیند.

نگران از آینده ی انسان میترسد.

از روز جزا.

این بار نگاهش کن.

نه نگاه اعورانه.

گریه ات میگیرد.

اگر بفهمی. . .

زندگی با کی؟

بودن با کی؟

با که باشیم که همه چیز مال ما باشد؟

پاسخ میخواهی؟

چه کسی ما را بی منت آفرید؟

چه کسی به ما جان داد؟

چه کسی به ما حیات داد؟

چه کسی به ما توجه دارد؟

پس آیا به نتیجه رسیدی که با که باشیم؟

اگر کسی در خیابان یک بلیط به ما بدهد تا آخر عمر در برابرش تعظیم می کنیم و از او تشکر می کنیم

پس لعنت به شرافت آدمی که صاحب خود را از یاد برده

برای هر معلولی علتی میابد.

بهترین راه را برمیگزیند.

بهترین را انتخاب می کند.

و . . .

تاکنون بسیاری اینگونه بر ما سخن گفته اند اما توجه نکردیم.

حال یک همزبان میگوید که نام خدا را بیاور و زندگی را برای خود شیرین کن.

کافیست اراده کنی و از خدا کمک بخواهی.

خود را در یک وادی زیبا میبینی.

کار دشواری نیست.

پس اراده کن.

عقل و فکر خدادادی ات را بپروران.

ایمان داشته باش که لیاقت داری.

تو بهترینی.

همه در خود روشنفکری را دارند اما باید باید آن را بیدار سازند.

روشنفکری به معنی تبدیل زندگی به عبادت نیست.

به معنی دوری از دنیا نیست.

میخواهم اولین استارت روشن فکری در تو بخورد

روی آن خوب فکر کن

با آن مخالف نباش:

((زندگی یعنی احیای تمامی لذات و طیبات با داشتن خدای بی همتا))

۱.همیشه مطرح باشیم

۲.همه مارا به نیک بشناسند

۳.در زندگی موفق باشیم

۴.به آنچه می خواهیم برسیم

۵.همه آرزوی مارا داشته باشند

۶.همه بخواهند مثل ما باشند

۷.بهترین باشیم

و ...

باید روشن فکر بود باشیم.